Pod złotym niebem-Devney Perry

Wspomnienia, niewypowiedziane słowa, te wszystkie sprawy odkładane na później. Czasem teraźniejszość zabiera nas w miejsca, które mają pomóc oczyścić to, co trzyma nas w jednym miejscu. Co zrobić, kiedy okazuje się, że przeszłość, którą chcieliśmy zostawić za sobą, ma nam do powiedzenia znacznie więcej, niż przypuszczaliśmy? Pod złotym niebem widać to, co pozostało w cieniu przez lata. Czy sobie z tym poradzimy?

Pod złotym niebem

Devney Perry zabiera nas do zimowej Montany, gdzie oprócz ośnieżonych lasów, pozornie zwyczajnych ludzkich problemów znajdziemy historię pełną rodzinnych sekretów, niebezpieczeństwa i niespodziewanej miłości. „Pod złotym niebem” przyciągnęło mnie jednak nie samym romansem, a obietnicą zagadki, której rozwiązanie może całkowicie zmienić spojrzenie na przeszłość. Któż z nas nie chciałby zatracić się w tajemnice w takiej scenerii. Autorka zadbała o każdy szczegół, a sama historia pochłania bez reszty. Warto podkreślić, że wątek miłosny nie jest dominujący. Równowaga między romansem a kryminałem sprawdziła się całkowicie.

Wśród fabuły

Ilsa Poe przyjeżdża do niewielkiego Dalton w Montanie po śmierci ojca. Planuje uporządkować pozostawiony przez niego domek nad jeziorem, zamknąć pewien rozdział swojego życia i wykonać kolejny krok. Żeby wypełnić sobie czas czymś jeszcze, kobieta podejmuje prace nauczycielki matematyki w miejscowej szkole. Bardzo szybko życie weryfikuje jej plany, a zima za pasem wcale nie będzie spokojna.

Wśród rzeczy ojca odnajduje tajemnicze wskazówki związane z legendą o złocie. Pojawiające się pytania, przyglądanie się jej działaniom i wiele więcej zamieszania nie wróży zbyt dobrze. W całym tym chaosie pojawia się miejscowy szeryf, Cosi Raynes, który służy pomocą. Czy zagadki zostaną wyjaśnione? A może tych dwoje połączy coś więcej i plan szybkiego wyjazdu spali na panewce?

Wśród postaci

Ilsa jest kobietą, która nie ma za sobą łatwego okresu. Śmierć ojca zmusza ją do zmierzenia się z uczuciami, których nie zdążyła uporządkować, kiedy jeszcze żył. Nie jest bezradną bohaterką czekającą na ratunek. To uparta, impulsywna i daleka od ideału kobieta, która ma własne zdanie i wyraża je głośno, nawet jeśli oznacza to kłopoty.

Cosi natomiast to mężczyzna mocno związany z miejscem, w którym żyje. Jako szeryf czuje się odpowiedzialny za mieszkańców, ale jego najważniejszą rolą pozostaje bycie ojcem. Samotnie wychowuje nastoletniego Spencera i stara się zapewnić mu stabilność, choć nie zawsze potrafi znaleźć z synem wspólny język. Jest rodzinnie, ale sam Spencer ma też swoje pięć minut. Potrafi pokazać charakter w wielu odsłonach. Jego relacja z Ilsą na równi z tą romantyczną z jego ojcem skrada serce. Dzieje się tu sporo. Nie brakuje emocji, tajemnic i nutki niebezpieczeństwa.

Wśród wrażeń

Pod złotym niebem osadzono w roku 1983, co już nadaje jej nostalgiczny klimat. Dołóżmy do tego ośnieżone lasy i domek nad jeziorem pełen tajemnic i wszystko zaczyna otulać nas mgłą tajemnic i pierzynką niepewności. Brak wszechobecnych komórek, odosobnienie i kontrast między małym, spokojnym miasteczkiem i niebezpieczeństwem otaczającym Ilsę jest kwintesencją dobrego kryminału. Czuć tu klimat, niepokój i ciepło rozwijającej się relacji.

Podsumowanie

Pod złotym niebem nie jest typowym kryminałem ani typowym romansem. Jeśli więc lubicie połączenia obu styli to z pewnością coś dla was. Choć mi mało było zagadek i tajemnic to wciąż zachłannie wczytywałam się w losy Ilsy i niewielkiego miasteczka. To historia o poszukiwaniu swojego miejsca, odnajdywaniu nowej drogi i rozliczaniu się z przeszłością. Sporo namiętnych scen, budowanie relacji i motyw samotnego rodzicielstwa okraszono kryminalnym dodatkiem, który sprawdza się dobrze. To mocna pozycja godna polecenia.