Podobno nie jest ważne czy wierzysz w istnienie innego wymiaru, jeśli jest ci pisane, poznasz ten świat i stanie się on codziennością, która niczym cię już nie zaskoczy. No właśnie, czy aby na pewno nie? A jeśli zostajesz wplątana w kradzież, która miała być doskonała, a wokół zaczynają dziać się dziwne rzeczy? A no i jest jeszcze ten kac i utrata pamięci, które ciężko wyjaśnić. Wioleta pracuje w pubie, gdzie łączą się ze sobą dwa światy. W Lunie widziała już wiele, gdyż lista stałych bywalców jest długa i dość ekscentryczna. Bywają tu wampiry, wilkołaki, gnomy i wiedźmy a no całe stada przemądrzałych elfów i wyniośli magowie. Jednak dopiero pojawienie…

  Wiele godzin próbuje ułożyć, choć parę zdań. Skupiam się na treści, która żywo tkwi w mojej głowie i każde słowo, zdanie wydaje się nie takie, słabe i mało istotne. Boje się, że tak ważne przesłanie może mi gdzieś uciec, zatrzeć się pod naporem innych mniej ważnych słów jednak chce, by o tej debiutanckiej powieści dowiedziało się jak najwięcej osób.  Małgorzata Sambor-Cao daje nam historię brutalną, wciągającą i na wskroś realną. Od pierwszych stron na twarzy czytelnika maluje się szok i niedowierzanie. To, co dla nas jest nienormalne i przeraża nas na wskroś, w Meksyku jest codziennością, której nikt się nie przeciwstawia z obawy przed utratą życia. Mafia, narkotyki, przemoc…

Czasami mamy wrażenie, że nie jesteśmy sobą, że coś nie pozwala nam na odkrycie własnego ja. Co, jeśli nie mamy wspomnień, nigdy niedane nam było poznać przeszłości, pochodzenia? Czy potrafimy się odnaleźć? „Jeśli jakiś przedmiot faktycznie zaginął, a ja przesunę po nim dłonią, widzę gdzie i w jakich okolicznościach został zgubiony.” Marta zgubiła się i nie może odnaleźć. Jako niemowlę została porzucona w walizce na dworcu Lime Street i tam już została pod opieką Matki, która wychowywała Martę metodą ciężkiej ręki. Jednak, gdy Matka umiera a panna Zguba, musi poznać swoja prawdziwą tożsamość, zaczyna się piękna literacka przygoda, gdyż nie wystarczy znaleźć informacji, trzeba być na nie gotowym. Przez 16…

Czasami potrzebujemy samotności, żeby przetrawić pewne sprawy, przegryźć je w sobie, przemielić i przeżuć, nieraz aż do mdłości. Ale kiedyś nadchodzi właściwy czas i trzeba wyjść z mrocznej jaskini, z tego cholernego gówna, w którym tkwiliśmy, i poszukać kogoś kto nas pokocha, trzeba być z kimś, bo przecież jesteśmy tylko ludźmi, nie mamy siły Boga, żeby radzić sobie samemu. Wszyscy kogoś potrzebujemy. Czy można pokochać złamanym sercem? Czy po wielu miesiącach bólu i wielu odrzuceniach, jesteśmy w stanie się podnieść? Cierpienie staje się zamkniętą twierdzą twej duszy, jednak ona nigdy się nie podda, nie odpuści, a nadzieja będzie się cichutko i niemal niezauważalnie tlić w jej wnętrzu, by w końcu…

„Nikt nie jest zdolny tak bardzo skrzywdzić drugiego człowieka jak inny człowiek, i to człowiek musi tego człowieka przed człowiekiem obronić!!!” Jak dla ciebie wygląda zło? Co zrobisz, jeśli to ty będziesz musiał z nim walczyć? Co poświęcisz? Podobno w każdym człowieku jest cząstka zła, którą wystarczy odpowiednio podsycać przez określony czas by to, co najgorsze rosło w siłę. Nawet jeśli teraz siedzisz i uparcie twierdzisz, że ciebie to nie dotyczy, to nigdy nie wiesz, co zmotywuje cię, by stanąć po stronie zła. Anna Anioł jest żoną i matką, która nosi w sercu tajemnice z przeszłości. Jej poukładane życie u boku drugiego męża Roberta zaczyna się powoli kruszyć z powodu…

To, co rodzi się w twym sercu, po tym, gdy ktoś odbiera ci wszystko, może stać się ostatnim uczuciem, jakie będzie dane ci odczuwać przed zniszczeniem samego siebie. Zemsta jest destrukcyjna i nieprzewidywalna, zmienia nas i tylko my możemy ją odrzucić. Czy jednak nie jest na to za późno? Jak rozpoznać tę cienką granicę między cierpieniem a nienawiścią? „Weź oddech. Poczuj, że żyjesz. Spójrz w lustro. Wpatrz się we własne oczy. One kłamią. Okłamują własnego żywiciela. A może one widzą poprawnie, tylko mózg niczego nie dostrzega?” Calla traci ojca, gdy dowiaduje się, kto go zabił, poprzysięga zemstę. Gdy w miesiąc po jego śmierci zaczyna słyszeć głosy, myśli, że to objawy…

Otwórz oczy. Popatrz na mnie. Kiedy na mnie patrzysz, wiem, że żyję. Dwoje ludzi, dwie zupełnie różne tragedie, jedno spotkanie, które może zmienić wszystko. Jednak czy da się zbudować przyszłość bez rozliczenia się z przeszłością?  Czy jego troska i ogromne uczucie uleczą jej duszę?  Czy jej miłość uleczy jego ciało? Jak jedna decyzja podjęta w rozpaczy może stać się początkiem, dopełnieniem nowego życia?  Karina na czas wakacji wraca do rodzinnego miasta, do pracy w kawiarni. Już na początku swej drogi do domu napotyka na potrzebującego psa. Gdy próbuje pomóc rannemu zwierzęciu, zjawia się on, arogancki, zimny i niedostępny Aleksander. Razem udają się do lecznicy, w której pracuje koleżanka Kariny. Wspólna…

„Marzenia są po to, aby za nimi iść.Pragnienia są po to, aby je realizować.”          Każdy z nas ma wrażenie, że kontroluje swoje życie, mniej lub bardziej. Każdego dnia wprowadzamy swój perfekcyjny plan na własne życie i dążymy do obranych przez siebie celów. Czy aby na pewno droga, którą idziemy przez życie, jest całkowicie naszym wyborem? Co musi się stać, jaka przeszkoda pojawić się przed nami, żebyśmy znaleźli w sobie odwagę na zadanie pytania: Czy to jest właśnie to, czego szukam ? Czy ta osoba w lustrze to ja, czy jestem szczęśliwa?Melody Sawicka jest wziętym bankowcem, każdego dnia trzyma się planu, który daje poczucie spełnienia. Swoją pracę…